Tagarchief: taal

Camembert

Lievelingsdingen uit Frankrijk

Frankrijk. Een prachtig land vol navelstaarders, arrogante mannetjes en een flinke hoeveelheid xenofobie. Met als dieptepunt het Eurovisie Songfestival vorige week, toen de Franse presentatrice besloot om in het Frans de punten uit te delen. Als enige van alle nationaliteiten, waren de Fransen te eigenwijs om even over te stappen op het Engels. Bizar.

Maar goed, dit is lievelingsdingen.nl, dus genoeg gezeur. Er komen ook mooie dingen uit het land van Franck Ribery. Hier de top 3 lievelingsdingen uit Frankrijk:

1. Camembert

De geur kriebelt in je neus en het smelt in je mond. Van camembert krijg ik niet snel genoeg. Het fijne eraan is, dat de camembert bij de Albert Heijn het lekkerst is wanneer die een 35% korting sticker krijgt. Bijna overrijp, heerlijk.

Maar, hate it or love it. Ik weer dat veel mensen het helemaal niet lekker vinden.

2. Michel Houellebecq

‘De kaart en het Gebied’ is het boek van Houellebecq dat ik las9789029575171 waardoor ik fan van hem werd. Een boek over een kunstenaar die op de meest vreemde plekken schoonheid ontdekt, zoals in de supermarkt als hij ziet dat alle producten exact dezelfde verpakking hebben. Het boek deint op en neer, soms gebeurt en nauwelijks iets en soms is er ineens een moord gepleegd. Maar hoe dan ook, de schrijfstijl is altijd kort en krachtig te noemen. En daarom leest het boek lekker weg.

Nu heb ik ook ‘De mogelijkheid van een eiland’ gekocht, dus binnenkort lees ik nog een Houellebecq.

3. De taal

Het arrogante gedrag van eigenwijze presentatrices ten spijt: het Frans is een prachtige taal. Zelf spreek ik het niet echt (ik kan alleen met een goed Frans accent zeggen: “je ne pas parle Francais”), maar ik geniet er van als ik het hoor. Zoals hier:

Wat zijn voor jou de lievelingsdingen vanuit het Franse land?

 

d/t fouten bestaan niet echt precies zo

SAMSUNGIk schreef eerder al een post over dat ik me erger aan mensen die d/t fouten maken. Nog steeds erger ik me aan zulke fouten, en ik wil er nu aan toevoegen dat het eigenlijk al misgaat in het onderwijs. Hoe dan? Nou: d/t fouten bestaan eigenlijk niet.

Je leert op school dat werkwoorden d, t of dt hebben. Maar wacht. Dat ís helemaal niet zo. Woorden hebben in de derde persoon enkelvoud namelijk altijd stam +t. De d komt alleen om het hoekie kijken bij voltooid deelwoorden, of als de stam van het woord al een d heeft.

Conclusie
Een werkwoord heeft dus nooit dt, een werkwoord het alleen stam + t. Als het onderwijs zou doen alsof d/t als optie niet bestond, en gewoon aan kids zouden leren dat het stam + t is, zouden er minder mensen zijn die zulke fouten maakten.

d/t fouten

 

Ik heb me lang ingehouden. Zelf maak ik ook wel eens een d/t fout. Het is wel erg zeurderig. Zo erg is het nu ook weer niet. Het zijn allemaal redenen om het niet te doen. Nu dan toch. Een post over d/t fouten. Ik erger me er zo aan.

Een NOS-verslaggever maakt een d/t-fout:

NOS-verslaggever maakt d/t fout

HET PAROOL maakt een d-t fout:

 

 

 

 

Het Ketelhuis maakt een d/t fout:

 

 

 

 

 

 

 

 

D/t fouten zijn schering en inslag. Ik probeer me er niet aan te ergeren, maar kan me niet inhouden. *diepe zucht*

Bronnen
NOS
Het Parool / Spiegel Het Parool
Ketelhuis / Spiegel Ketelhuis

Update 27-04-2012: Ook bij Trouw zit een redacteur die de regels wat betreft werkwoordspelling nog niet helemaal onder de knie heeft:

 

 

 

Bron: Trouw / Spiegel Trouw